مالیات تورمی؛ گره کور صنعت فرش دستباف

تولیدکنندگان بارها هشدار داده‌اند که ادامه فعالیت با شرایط کنونی توجیه اقتصادی ندارد و حتی بسیاری ترجیح داده‌اند سرمایه‌های خود را به سمت طلا و ارز ببرند تا در بخش تولید.

سودی که دیده نمی‌شود

اگرچه مالیات تولیدکنندگان ضریب صفر دارد، اما در بخش فروش ماجرا متفاوت است. قیمت فرش در عمل همان نرخ سه سال پیش باقی مانده، ولی مالیات فروش بر اساس نرخ امروز محاسبه می‌شود. نتیجه آن است که درآمد واقعی تولیدکننده به صفر رسیده، این تناقض ادامه فعالیت بسیاری از واحدها را غیرممکن ساخته است.

تغییر نگاه مردم به فرش

تورم باعث کاهش قدرت خرید خانوارها شده و مردم برای حفظ ارزش دارایی‌هایشان به خرید طلا و دلار روی آورده‌اند. در گذشته خرید فرش دستباف برای جهیزیه یا سرمایه‌گذاری امری رایج بود، اما امروز چنین تقاضایی به‌شدت کاهش یافته است. برخلاف سایر کالاها، قیمت فرش همگام با تورم رشد نکرده و همین موضوع آن را از یک کالای سرمایه‌ای به کالایی غیرجذاب تبدیل کرده است.

هزینه‌ها بالا، بازار در رکود

مواد اولیه و دستمزدها چندین برابر شده‌اند، در حالی که رکود بازار فرش ادامه دارد. تولیدکننده ناچار است فرش‌های خود را به نرخ‌های گذشته بفروشد؛ وضعیتی که نه تنها سودی باقی نمی‌گذارد، بلکه زیان‌های سنگین بر دوش فعالان این صنعت می‌گذارد.