در رویداد راهبردی مدیران و فعالان صنعت فولاد ایران به میزبانی اتاق بازرگانی اصفهان مطرح  شد

توسعه فولاد با پیوند صنعت و سیاست‌گذاری

در رویداد راهبردی صنعت فولاد در اتاق بازرگانی اصفهان، سخنرانان بر هم‌افزایی فعالان صنعت، تأمین پایدار انرژی و اصلاح سیاست‌گذاری تأکید کردند. آنان با اشاره به عبور ظرفیت نصب‌شده از ۵۵ میلیون تن، رفع موانع زیرساختی، تقویت صادرات و مشارکت بخش خصوصی در تصمیم‌گیری‌ها را لازمه توسعه پایدار فولاد دانستند.
توسعه فولاد با پیوند صنعت و سیاست‌گذاری

رویداد راهبردی مدیران و فعالان صنعت فولاد ایران با محوریت آینده صنعت فولاد در گرو هم افزایی امروز برگزار شد و ظرفیت‌های تولیدی، چالش‌های تأمین انرژی و زیرساخت‌ها، ضرورت تقویت زنجیره تأمین و نقش‌آفرینی مؤثر بخش خصوصی بررسی شد.

به گزارش روابط عمومی اتاق بازرگانی اصفهان، فعالان اقتصادی نیز بر توسعه تعاملات میان فعالان اقتصادی، اصلاح فرآیندهای تصمیم‌گیری و بهره‌گیری از ظرفیت‌های ملی برای تحقق توسعه پایدار صنعت فولاد تأکید کردند.

آینده فولاد در گرو هم‌افزایی است

امیر کشانی؛ رئیس اتاق بازرگانی اصفهان، با تأکید بر ضرورت هم‌افزایی میان صنایع بالادستی و پایین‌دستی، پیمانکاران، دانشگاه‌ها و تشکل‌های تخصصی گفت: توسعه پایدار صنعت فولاد مستلزم گفت‌وگوی مستمر میان فعالان این صنعت و همکاری برای حل چالش‌هایی همچون تأمین انرژی، حفظ محیط زیست، توسعه فناوری و دسترسی به بازارهای جهانی است.

وی با اشاره به اهمیت پایداری در صنعت فولاد اظهار کرد: پایداری یکی از ارکان اساسی توسعه صنعت است و تحقق آن نیازمند توجه ویژه به تمامی بخش‌های زنجیره فولاد، از صنایع بالادستی و پایین‌دستی تا بنگاه‌های کوچک و متوسط و پیمانکاران است.

رئیس اتاق بازرگانی اصفهان با تأکید بر ضرورت ایجاد گفتمان مشترک میان فعالان این حوزه افزود: در شرایطی که صنایع با چالش‌های متعددی مواجه هستند، راهی جز گردهم آمدن تشکل‌ها، دانشگاه‌ها، انجمن‌ها و صنایع مختلف برای طرح مسائل، تبادل تجربیات و یافتن راهکارهای مشترک وجود ندارد.

کشانی با اشاره به ظرفیت‌های فنی و مهندسی صنعت فولاد کشور تصریح کرد: تجربه فولاد مبارکه در بازیابی و بازآفرینی ظرفیت‌های خود طی هشت ماه گذشته، نشان‌دهنده توانمندی‌های قابل توجه این صنعت و ظرفیت‌های ارزشمند نیروی انسانی و مهندسی کشور است؛ ظرفیتی که باید با نگاه ویژه و برنامه‌ریزی مناسب تقویت شود.

وی تأمین انرژی را یکی از موضوعات مهم و نیازمند همکاری جمعی دانست و گفت: مسائل مرتبط با انرژی، محیط زیست و سایر الزامات توسعه پایدار باید در دستور کار مشترک فعالان صنعت فولاد قرار گیرد و برای حل آنها، هم‌افزایی و صرف منابع و توان کارشناسی ضروری است.

رئیس اتاق بازرگانی اصفهان همچنین با تأکید بر اهمیت بازارهای جهانی در توسعه صنعت فولاد خاطرنشان کرد: نمی‌توان صنعتی با این گستردگی و اهمیت را بدون توجه به بازارهای جهانی توسعه داد. ورود فناوری‌های جدید، تقویت صادرات و حفظ بازارهای موجود از جمله موضوعاتی است که نیازمند همکاری همه بخش‌های زنجیره فولاد است.

ظرفیت‌های فولاد در انتظار برق و گاز

بهرام سبحانی؛ رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران، صنعت فولاد ایران را یکی از صنایع پویا و اثرگذار کشور دانست و به تشریح جایگاه جهانی، ظرفیت‌های تولیدی و چالش‌های زیرساختی این صنعت پرداخت.

وی با اشاره به جایگاه ایران در تولید جهانی فولاد اظهار کرد: ایران در میان تولیدکنندگان بزرگ فولاد جهان قرار دارد و با بازسازی ظرفیت‌هایی که در پی جنگ از مدار تولید خارج شده بودند، بار دیگر به جایگاه دهم تولیدکنندگان فولاد جهان بازگشته است. صنعت فولاد کشور در زمینه ایجاد ظرفیت تولید عملکرد قابل‌توجهی داشته و ظرفیت نصب‌شده آن از ۵۵ میلیون تن عبور کرده است، اما تولید واقعی همچنان فاصله زیادی با این ظرفیت دارد.

سبحانی افزود: تولید فولاد به زیرساخت‌های گسترده‌ای نیاز دارد و جابه‌جایی مواد اولیه و محصولات، تأمین پایدار انرژی و فراهم بودن امکانات صادراتی از الزامات اساسی آن است. با وجود این، صنعت فولاد در ایجاد ظرفیت تولیدی پیش رفته، اما در بسیاری از بخش‌های زیرساختی با محدودیت مواجه است.

رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران با تأکید بر ضرورت تأمین برق و گاز صنایع افزود: نمی‌توان از تولیدکنندگان انتظار داشت سرمایه‌گذاری‌های سنگین انجام دهند و ظرفیت‌های جدید ایجاد کنند، اما در زمان بهره‌برداری، انرژی مورد نیاز آنها تأمین نشود. چنین شرایطی موجب بلااستفاده ماندن بخشی از سرمایه‌گذاری‌ها و کاهش بهره‌وری صنعت می‌شود.

سبحانی با انتقاد از انتقال مسئولیت تأمین انرژی به فولادسازان گفت: از یک سو، صنعت با محدودیت برق و گاز مواجه است و از سوی دیگر، از تولیدکنندگان خواسته می‌شود برای تأمین برق خود نیروگاه احداث کنند یا در حوزه اکتشاف و استخراج گاز سرمایه‌گذاری داشته باشند؛ در حالی که تأمین پایدار انرژی و توسعه زیرساخت‌های مربوط به آن نیازمند برنامه‌ریزی هماهنگ و مسئولیت‌پذیری دستگاه‌های متولی است.

وی در پایان خاطرنشان کرد: برای بهره‌برداری از ظرفیت‌های ایجادشده در صنعت فولاد و حرکت به سمت تولید بیشتر، باید مشکلات انرژی و زیرساختی با همکاری دولت، دستگاه‌های مسئول و فعالان صنعت برطرف شود؛ زیرا ادامه محدودیت‌های موجود، مانع تحقق ظرفیت‌های واقعی این صنعت و دستیابی به جایگاه شایسته ایران در بازار جهانی فولاد خواهد بود.

صنعت فولاد نیازمند تصمیم‌گیری‌های تخصصی

حسین طاهری؛ اقتصادپژوه و نویسنده با اشاره به بازگشت واحدهای آسیب‌دیده فولادی به چرخه تولید در کمتر از شش ماه، این روند را نشانه‌ای از تاب‌آوری صنعت و بخش خصوصی کشور دانست و تأکید کرد: در شرایط جدید اقتصادی، کاهش قدرت پیش‌بینی، ناترازی انرژی و تغییر شرایط کسب‌وکار، ضرورت بازنگری در شیوه‌های مدیریتی و تقویت هم‌افزایی میان فعالان اقتصادی را دوچندان کرده است.

طاهری با اشاره به نقش بخش خصوصی در مدیریت شرایط بحرانی تصریح کرد: در مقاطعی، بخش خصوصی زودتر از دستگاه‌های دولتی برای مواجهه با شرایط دشوار آماده شد و اقدامات خود را آغاز کرد. این تجربه نشان می‌دهد که فعالان اقتصادی و نیروی کار کشور، حتی در شرایط پیچیده و زیر سایه جنگ، توانایی حفظ فعالیت‌های تولیدی و ایستادگی در برابر مشکلات را دارند.

این اقتصاد پژوه با بیان اینکه شرایط اقتصادی و محیط کسب‌وکار دستخوش تغییرات اساسی شده است، گفت: امروز قدرت پیش‌بینی در اقتصاد کاهش یافته و نمی‌توان صرفاً با اتکا به الگوها، تجربیات و نقشه‌های گذشته برای آینده تصمیم‌گیری کرد. شرایط جدید، بازنگری در روش‌های مدیریت و برنامه‌ریزی را ضروری کرده است.

وی با اشاره به تأثیر تحریم‌ها بر اقتصاد کشور ادامه داد: تحریم‌ها در شرایط اقتصادی ایران مؤثرند، اما نباید تمامی مشکلات را صرفاً به این عامل نسبت داد. به گفته وی، اقتصاد کشور سال‌ها با محدودیت‌های خارجی، ناترازی انرژی و چالش‌های داخلی مواجه بوده و برای عبور از این وضعیت باید مجموعه عوامل اثرگذار بر تولید و سرمایه‌گذاری را به‌صورت هم‌زمان بررسی کرد.

طاهری تأکید کرد: تمرکز صرف بر تحریم‌ها می‌تواند توجه را از برخی مشکلات داخلی، از جمله ناکارآمدی‌های مدیریتی، ضعف در سیاست‌گذاری و تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی، منحرف کند. از این رو، اصلاح سازوکارهای تصمیم‌گیری و افزایش نقش فعالان واقعی اقتصاد در فرآیند سیاست‌گذاری اهمیت ویژه‌ای دارد.

او با انتقاد از فاصله میان تصمیم‌گیران و واقعیت‌های اجرایی صنعت اظهار کرد: در برخی موارد، افرادی درباره صنعت فولاد تصمیم‌گیری کرده‌اند که شناخت کافی از فرآیندهای عملیاتی و پیچیدگی‌های تولید نداشته‌اند. به همین دلیل، ضروری است ارتباط میان فعالان صنعتی و نهادهای تصمیم‌گیر تقویت شود و بخش خصوصی بتواند نقش مؤثرتری در تصمیم‌سازی‌ها ایفا کند.

وی افزود: افزایش هم‌افزایی و قدرت چانه‌زنی فعالان اقتصادی می‌تواند به طرح دقیق‌تر مسائل صنعت و پیگیری مؤثرتر راهکارها کمک کند. در شرایطی که اقتصاد با مجموعه‌ای از مشکلات داخلی و خارجی مواجه است، همکاری میان بنگاه‌ها، تشکل‌های تخصصی و نهادهای مسئول اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

طاهری با تأکید بر اینکه شرایط فعلی صنعت فولاد را نمی‌توان صرفاً یک نوسان مقطعی دانست، خاطرنشان کرد: صنعت فولاد با وضعیت جدیدی مواجه شده که در آن محدودیت‌های انرژی، مشکلات تأمین، پیامدهای جنگ و موانع صادراتی بر فعالیت بنگاه‌ها اثر می‌گذارند و تعادل پیشین این صنعت را تغییر داده‌اند.

این نویسنده ادامه داد: در چنین شرایطی، اصلاح زنجیره تأمین، تقویت هماهنگی میان بخش‌های مختلف تولید و افزایش انعطاف‌پذیری بنگاه‌ها باید در اولویت قرار گیرد. همچنین لازم است فعالان اقتصادی با شناخت دقیق‌تر شرایط جدید، الگوهای مدیریتی خود را متناسب با تحولات محیط کسب‌وکار بازطراحی کنند.